Μυθικές μέρες στο Θέατρο της Ημέρας! || Αναλυτικό πρόγραμμα ||

Από neolaia.gr Team 10 Οκτωβρίου 2016

dfgdf-1024x5521

Παραστάσεις 2016: Συναντήσεις, παραστάσεις & δράσεις με αφορμή Αρχαιοελληνικούς μύθους & Θέατρο τον Οκτώβριο!

Στο πλαίσιο της έρευνας και μελέτης της διαχρονικότητας και επικαιρότητας των Μύθων, το Θέατρο της Ημέρας διοργανώνει κύκλο παραστάσεων, δράσεων και συναντήσεων με αφορμή τους αρχαιοελληνικούς μύθους και το θέατρο, το μήνα Οκτώβριο.
Τα τελευταία χρόνια οι Μύθοι και κυρίως οι Αρχαιοελληνικοί, διαποτίζουν την θεατρική, παιδαγωγική και εκπαιδευτική δραστηριότητα του Θεάτρου της Ημέρας.

Η μεγάλη δύναμη, σημασία και σημαντικότητά τους, η οικουμενικότητα και το μήνυμα που μεταφέρουν μέσα στους αιώνες, επίκαιρο όσο ποτέ, οδήγησαν στην συστηματική ενασχόληση με το σύμπαν των αρχαιοελληνικών μύθων.

Πασίγνωστοι και αγαπητοί σε μικρούς και μεγάλους, με ανάλογη αφετηρία, προσέγγιση και ερεθίσματα για κάθε ηλικία, αυτούσιοι, διασκευασμένοι και προσαρμοσμένοι στη σύγχρονη πραγματικότητα, αποτελούν ιδιαίτερα αξιόλογη και αξιοποιήσιμη πρώτη ύλη – δραματουργικό υλικό, ώστε να συντεθούν δράσεις, παραστάσεις ώστε να προκύψουν ενδιαφέρουσες συναντήσεις.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ

Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2016, ώρα 8:00μμ
Γυναικών διαδρομές
Η παράσταση βασίζεται σε τρεις αρχαιοελληνικούς Μύθους που επεξεργάστηκαν και παρουσιάζουν οι απόφοιτοι σπουδαστές του Εργαστηρίου Παιδαγωγικής Θεάτρου & Θεατρικού Παιχνιδιού του Θεάτρου της Ημέρας.
Μήστρα από τις Mεταμορφώσεις του Οβίδιου
Δεν είναι μία, ούτε δύο, είναι πολλές, αμέτρητες οι μεταμορφώσεις. Μία γυναίκα… εργαζόμενη, σύντροφος, μητέρα, κόρη, αδερφή. Ένας αγώνας… μία προσπάθεια να ισορροπήσει ανάμεσα στους πολλαπλούς ρόλους. Μία γυναίκα, «Μήστρα» της σύγχρονης πραγματικότητας με σκοπό να βοηθήσει, να προσφέρει και να εξελιχθεί για έναν Ερυσίχθονα που αλλάζει πρόσωπο και ρόλο ανάλογα με τον χώρο και τη συνθήκη.
Περί έρωτος από το Συμπόσιον του Πλάτωνος, ο λόγος του Αριστοφάνη) & Βάκχες του Ευριπίδη
Ομοφυλοφιλία: η ερωτική έλξη και η σεξουαλική δραστηριότητα μεταξύ δύο ατόμων του ίδιου φύλου. Μία γυναίκα που αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στα πρέπει της κοινωνίας και στα θέλω της. Οι γυναίκες «Βάκχες» της σύγχρονης πραγματικότητας που βιώνουν εκστατικά τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις και επιτίθενται σε οποιονδήποτε εναντιώνεται σε αυτές. Τελικά ποια είναι η στιγμή της σεξουαλικής μου απελευθέρωσης, η στιγμή που δεν φοβάμαι να είμαι εγώ, η στιγμή που δεν υπάρχει κανένας γύρω μου να με δει ή να με κρίνει!
Κείμενο, σκηνοθεσία, δραματουργική επεξεργασία, μουσική επιμέλεια, κοστούμια: Τζένη Σωτήρη, Φωτισμοί: Γιώργος Σηφάκης
Ερμηνεύουν: Γατσέλου Σοφία, Ζωγραφίδου Δήμητρα, Μαύρου Ειρήνη, Μιτσιάλη Ελένη, Μπεχράκης Δημήτρης, Ρίζου Νατάσα, Ρούβαλη Γωγώ, Σαλαγιάννη Χριστίνα.
Προχωρώντας με την απώλεια
Μια παράσταση με αρωγό το μύθο της Κασσάνδρας.
«Όταν το τέλος έρθει…τι; Τι το έφερε; Γιατί; Εμείς και η απώλεια… Η απώλεια κι εμείς… Τι συμβαίνει όταν συναντιόμαστε; Τι μένει όταν αποχωριζόμαστε; Στον απόηχο μιας απώλειας ατενίζουμε, μέσα από τα μάτια της Κασσάνδρας, ό, τι απέμεινε…»

Κείμενο, σκηνοθεσία, δραματουργική επεξεργασία, μουσική επιμέλεια, κοστούμια: Ελευθερία Στουπάκη
Ερμηνεύουν: Μαρία Καστρινάκη, Ειρήνη Μαύρου, Λένα Παγώνη, Καλλιόπη Παπαδάκου, Ελευθερία Στουπάκη
Γενική είσοδος: 8 €

Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2016, ώρα 8:00μμ
Οι Κυνικοί στον Άδη
Διασκευή από τους Νεκρικούς Διαλόγους του Λουκιανού
«Οι Κυνικοί στον Άδη» είναι μια παράσταση θεάτρου σκιών με διασκευασμένα κείμενα κυρίως από τους Νεκρικούς διαλόγους του Λουκιανού καθώς και από άλλα κείμενα του Σύρου σατιρικού συγγραφέα (Μένιππος ή Νεκυομαντεία, Κατάπλους ή Τύραννος και άλλα) και με την συνοδεία ζωντανής μουσικής.
Υπόθεση: Ο κυνικός φιλόσοφος Μένιππος πεθαίνει και κατεβαίνει με επεισοδιακό τρόπο στον κόσμο των νεκρών. Θα συναντήσει εκεί τους αγαπημένους του δασκάλους Διογένη και Αντισθένη. Οι τρεις τους είναι οι μόνοι που χαίρονται με τον θάνατο τους διασκεδάζοντας τον και επιτίθενται με ξεκαρδιστικό τρόπο σε άλλους νεκρούς που θρηνολογούν για την απώλεια της ζωής τους και τα χαμένα τους υλικά αγαθά.

Διδάσκουν, λένε αστεία, παγιδεύουν με επιχειρήματα επί δικαίους και αδίκους. Σατράπηδες και Τύραννοι, ματαιόδοξοι, γέροι και νέοι θα κατατροπωθούν αγρίως από τους μεγάλους δασκάλους της κυνικής φιλοσοφίας. Εικόνες και τοπία της καθημερινής ζωής στον Άδη εναλλάσσονται με αστεία περιστατικά κάνοντας τον Κάτω Κόσμο να μοιάζει με επιθεωρησιακό-φιλοσοφικό καλειδοσκόπιο.
Ιδέα– Διασκευή κειμένων- Κατασκευή φιγούρων – ερμηνεία : Δημήτρης Μικιός
Διασκευές μουσικών κομματιών – πρότυπη μουσική : Μάριος Κωστάκης

Γενική είσοδος: 8 €

Σάββατο 15 Οκτωβρίου 2016, ώρα 9:00μμ
Ληρός Ήλιος
Από το «Δίχως Ωμέγα» Εργαστήρι Παιδαγωγικής Θεάτρου-Θεατρικό Παιχνίδι.- Λάρισα
Ο ΛΗΡΟΣ ΗΛΙΟΣ είναι μια εργασία ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ της ομάδας των ενηλίκων παικτών του Δίχως Ωμέγα. Το σχέδιο δράσης των εργαστηρίων στηρίχθηκε στους ύμνους του Ορφέα για τον Ήλιο και την Σελήνη. Οι παίκτες εργάστηκαν πάνω στο ερέθισμα τεσσάρων limericks που αναφέρονται στην σχέση του ήλιου με τον χρόνο / τις τέσσερις εποχές / τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα / τα τέσσερα στοιχεία της φύσης και την πεμπτουσία / τις αισθήσεις / τον κύκλο της ημέρας / τον κύκλο αποδημίας και χειμερίας νάρκης κ.α

Οι παίκτες αποπειράθηκαν να αναπαραστήσουν τα limericks πέρα από φόρμες. Δημιούργησαν αυτόματους, προσωπικούς αυτοσχεδιασμούς και τους επεξεργάστηκαν με τεχνικές Θεατρικού Παιχνιδιού (μέθοδος Λάκη Κουρετζή) φτάνοντας σε σημείο σκηνικής παρουσίας. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι έννοιες του ανθρωπομορφισμού και του ζωομορφισμού που προσδίδουν πολλαπλά νοήματα.

Ο Λήρος Ήλιος παρουσιάζεται με ανθρώπινες ιδιότητες και ανθρώπινη μορφή. Κατεβαίνει στην γη, γίνεται προσιτός και συμμετέχει σε ότι συμβαίνει. Από την άλλη, προσεγγίζεται ο ζωομορφισμός στο πλαίσιο της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Σε πάρα πολλούς μύθους, παραμύθια και τραγούδια τα ζώα μιλάνε.

Στον Λήρο Ήλιο τα ζώα μιλούν περισσότερο για την επιθυμία της τέρψης… δεν θυμίζουν τον Αίσωπο, θυμίζουν περισσότερο τα ζώα του Έντουαρτ Ληρ και του Λαφονταίν…
Ερμηνεύουν: Ληρός Ήλιος: Αντωνία Μάγκου, Κουνέλι: Βίκυ Δαλαμάγκα, Φάλαινα: Ιωάννα Πιτσιάβα, Χελώνα: Σοφία Ράπτη, Ξεχασμένος Πελαργός: Δέσποινα Δώδου
Εγκιβωτισμός με εξωτερικό λόγο: Αφροδίτη Παρζακώνη
Παρεμβολή σωματικής έκφρασης: Γεωργία Μαγαλιού
Limericks – Βασική εμψύχωση εργαστηρίων: Νάντια Αγγελούλη

Γενική είσοδος: 8 €
Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2016, ώρα 12:00
Παράσταση για παιδιά

Ο βασιλιάς Τζίτζικας και η επανάσταση των μυρμηγκιών

Ένα μουσικοθεατρικό παραμύθι

Πώς μπορεί ένα μαγικό βιολί να φέρει τα πάνω κάτω στις εποχές του χρόνου; Πώς θα ήταν ο κόσμος μας αν είχε μόνο καλοκαίρι; Η απάντηση κρύβεται στο ονειρεμένο δάσος όπου ζουν τέσσερα εργατικά μυρμήγκια – φύλακες ενός μαγικού βιολιού με τη δύναμη να ελέγχει τις εποχές του χρόνου. Τα μυρμηγκάκια έρχονται αντιμέτωπα με τον τρελό καλλιτέχνη και τραγουδισταρά Τζίτζικα, που η πλεονεξία του τον οδηγεί να αρπάξει το μαγικό βιολί από τη μυστική κρύπτη της μυρμηγκοφωλιάς και με τη βοήθειά του να γίνει βασιλιάς των εποχών επιβάλλοντας παντοτινό καλοκαίρι!

Ο δύστροπος βασιλιάς Τζίτζικας μετατρέπει τα μυρμήγκια σε υπηρέτες του και απαιτεί να τον ακολουθήσουν σε μία ξέφρενη μουσική πανδαισία! Ο εγωισμός, όμως και η ματαιοδοξία του παλαβιάρη σταρ ξεπερνούν κάθε όριο με αποτέλεσμα τα μυρμήγκια να αγανακτήσουν και να κηρύξουν επανάσταση εναντίον του!

Θα καταφέρουν τα πολυμήχανα μυρμήγκια να πάρουν πίσω το μαγικό βιολί και να επαναφέρουν τις τέσσερις εποχές του χρόνου; Θα τα βοηθήσει άραγε η καλή τους νεράιδα; Με εφαλτήριο το γνωστό μύθο του Αισώπου «ο τζίτζικας κι ο μέρμηγκας» πέντε δεξιοτέχνες μουσικοί – ηθοποιοί – τραγουδιστές, παρουσιάζουν ένα διαδραστικό, μουσικοθεατρικό παραμύθι για μικρούς και μεγάλους γεμάτο περιπέτεια, ανατροπές, γέλιο και απλά… αλλά σημαντικά μηνύματα όπως η φιλία, η δημοκρατία και η οικολογία.

Έχοντας ως κύριο όπλο τους τη μουσική και παίζοντας ζωντανά επί σκηνής μια πλειάδα μουσικών οργάνων καταφέρνουν όχι μόνο να ψυχαγωγήσουν αλλά και να εισαγάγουν αβίαστα τα παιδιά στον υπέροχο και μαγικό κόσμο της μουσικής!

Πρωτότυπη μουσική σύνθεση – Σκηνοθεσία : Γιώργος Χατζής
Κείμενο – Στίχοι τραγουδιών – Σύλληψη : Πελαγία Πλαγιανάκου – Γιώργος Χατζής
Κοστούμια : Μαρία Αθανασοπούλου
Σκηνικά : Γιάννης Χατζής – Πελαγία Πλαγιανάκου
Χορογραφίες : Δέσποινα Τσουκαλά – Πίπερη
Φωτισμοί: Σωτήρης Μάκκας
Γραφικά : Νίκος Τσάφος
Φωτογραφίες: Δημήτρης Σταρόβας
Παίζουν οι: Γιώργος Χατζής, Πελαγία Πλαγιανάκου, Αλέξανδρος Ζουγανέλης, Σοφία Παπουλάκου, Απόστολος Παπαπέτρος.

Γενική είσοδος: 8 €

Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2016, ώρα 8:00μμ

Η σιωπή της Μήδειας 4

Από τη θεατρική ομάδα «LAt»

Η δική μου Μήδεια είναι βασίλισσα που ζει σε ένα δυάρι. Περήφανη, μόνη, πολύ μόνη, ένα κορμί που μαραίνεται, μια καρδιά που δεν μπορεί να ξεχάσει, δυο μάτια που ψάχνουν συνέχεια αυτόν να βρουν, αλλ’ αντικρύζουν συνεχώς την «άλλη».
Θέλω να ψιθυρίσω μια απλή, πολύπλοκη ιστορία αγάπης. Την αφιερώνω στη θεία μου την Αρετή που την παράτησε ο άντρας της για μια μικρότερή της κι από τότε μας φτιάχνει συνέχεια τηγανίτες για να γλυκάνει τον πόνο της και να ξεχάσει τον καημό της.
Κείμενο – Σκηνοθεσία: Ντόρα Ευθυμίου, Ερμηνεία: Αγγελική Σέιδου, Μουσική: Νίκος Παπουτσάς, Φωτογραφία: Κώστας Στασινός, Promo Video: Glam Studio
Γενική είσοδος: 6 €

Δευτέρα 17 Οκτωβρίου 2016, ώρα 8:00μμ

Ο Μύθος των Ερινυών
Από τη θεατρική ομάδα «Μύηση»
Οι Ερινύες στην Ελληνική μυθολογία ήταν μυθικές χθόνιες θεότητες που κυνηγούσαν όσους είχαν διαπράξει εγκλήματα κατά της φυσικής και ηθικής τάξης των πραγμάτων. Επίσης είναι γνωστές και ως Ευμενίδες, δίνοντας έτσι το όνομά τους στην τρίτη τραγωδία της τριλογίας Oρέστειας του Αισχύλου.

Στη συγκεκριμένη τραγωδία, κατατρέχουν τον Ορέστη, γιο του Αγαμέμνονα και της Κλυταιμνήστρας, για το φόνο της μητέρας του. Τα κεφάλια των Ερινύων ήταν τυλιγμένα με φίδια, εικόνα που θυμίζει τη Μέδουσα Γοργόνα, και γενικότερα όλη η εμφάνισή τους ήταν φρικιαστική και απωθητική.

Συνήθως απεικονίζονται με αστραφτερό βλέμμα μαύρες στην όψη, αποπνέουσες καταστρεπτικό πυρ αλλά και με φτερά φέρουσες μαύρες εσθήτες. Κατοικία τους είχαν τον κάτω κόσμο του Άδη απ’ όπου και αναλάμβαναν την εκτέλεση των ποινών που έθεταν οι κριτές του Άδη και της Δίκης στους ανθρώπους, ακόμα και πέραν του τάφου τους γι’ αυτό επί των φονέων αποκαλούνταν ως θεότητες «Επίκουροι της Δίκης».

Στα χέρια τους έφεραν συνήθως αναμμένες δάδες για να διαλύουν τα σκότη που ευνοούσαν ή κάλυπταν τα διαπραχθέντα εγκλήματα καθώς και μαστίγιο φιδοφόρο ως όπλο κατά των δραστών. Στη μέση τους έφεραν ζώνη δίνοντας την όψη Μαινάδων και γι’ αυτό επίσης ονομάζονταν και «Βάκχες του Άδη».
την Αληκτώ (ανθρωπομορφισμός της οργής και μανίας),
τη Μέγαιρα (ανθρωπομορφισμός του μίσους και του φθόνου) και
την Τισιφόνη (ανθρωπομορφισμός της εκδίκησης φόνου).
Στην σύγχρονη πραγματικότητα, οι Ερινύες είναι οι ενοχές που αντιμετωπίζει ο κάθε άνθρωπος στην ζωή του, τα διλλήματα και οι δοκιμασίες που βάζει στον εαυτό του, αλλά και η σκληρή αυτοκριτική που θέτει ο ίδιος. Ο μοναδικός άνθρωπος που μπορεί να βοηθήσει τον καθένα είναι ο ίδιος του ο εαυτός, σε συνεργασία με την λογική του, διότι οι μεγαλύτερες μάχες του ανθρώπου γίνονται μέσα του.
Συντελεστές: Αντώνης-Ραφαήλ Σανιάνος, Γιάννης Σπανός, Μανώλης Μακρυγιάννης, Σύλια Παλαιοθόδωρου, Λία Γαλάνη, Γιούργκεν Κυριάκι, Φοίβος Μαρκαντώνης

Γενική είσοδος: 6 €