Reworks Festival 2017. Πήγαμε σε ένα από τα μεγαλύτερα festival ηλεκτρονικής μουσικής της Ευρώπης. Και δεν το περιμέναμε να είναι έτσι!

Από neolaia.gr Team 28 Σεπτεμβρίου 2017

Φτάνοντας στην πόλη της Θεσσαλονίκης, δύο πράγματα είχα στο μυαλό μου. Φαγητό και διασκέδαση. Περνώντας τις πόρτες του Reworks όμως, 4 μεγάλες προκλήσεις με περίμεναν να τις ανακαλύψω. Αυτό το ταξίδι, ήταν πλέον μονόδρομος και δεν με βλέπω να γυρίζω… πίσω!

Αλλά ας το πάρουμε από την αρχή.

Σάββατο 16/09, ξεκινάω στις 22:45 με προορισμό το FIX Complex, για τη ΜΕΓΑΛΗ μέρα του Reworks.

Το μόνο πράγμα που είχα στο μυαλό μου ήταν πως πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα festival ηλεκτρονικής μουσικής.

23:00 ακριβώς, βρίσκομαι έξω από το συναυλιακό χώρο. Δεκάδες τυπάκια περιμένουν υπομονετικά στη σειρά. Ένα τέταρτο αργότερα είχα περάσει και η «φάση» ξεδιπλωνόταν μπροστά μου να την ανακαλύψω.

Έκπληξη 1.

Ήξερα ότι είχε διαφορετικά stages. Δεν περίμενα όμως ποτέ πως κάθε ένα από αυτά θα ήταν ένα… Gagarin! Με δικά του μπαρ, δικές του τουαλέτες, δικό του χώρο. Τεράστια οργάνωση και set up.

Έκπληξη 2.

Όλα τα stages ήταν ΦΙΣΚΑ. Διαφορετικά acts, με κόσμο που ήξερε ΑΚΡΙΒΩΣ τι θέλει να δει (ή καλύτερα να ακούσει) και που θέλει να πάει. Ο κόσμος είχε πάει εκεί πραγματικά για να διασκεδάσει και για κανένα άλλο λόγο. Πράγμα που ευχαριστήθηκαν και οι DJs. Από τον νικητή του CU OnStage Felyx που έκανε το όνειρό του πραγματικότητα παίζοντας στο Reworks για πρώτη φορά, μέχρι τον -πολύ ακόμα και για τα ευρωπαϊκά & αμερικανικά δεδομένα- Paul Kalkbrenner.

Έκπληξη 3.

Γρήγορα σχηματίστηκαν παρέες που αποτελούνταν από όλες τις πιθανές εθνικότητες! Συναντήσαμε Ρώσους, Βρετανούς, Ιταλούς, πολλούς Ρουμάνους. Γενικότερα νέες φατσούλες (σχόλιο που θα έκανε η θεία μου) από όλη την Ευρώπη!

Έκπληξη 4.

Το CU Pop Up Techno Room.

Μπαίνεις στο χώρο. Σκέψου το σαν ένα ελάχιστα πιο μικρό Live στο Κύτταρο. Περιμένεις τη σειρά σου. Μετά από 5-10 λεπτά σε φωνάζουν. Ανεβαίνεις στο stage. Παίζεις ΜΟΥΣΙΚΗ. Ναι καλά άκουσες. Παίζεις από minimal πριόνια, μέχρι μιξάρεις. Πώς; Δύο τυπάκια είναι οι DJs και σε παίρνουν στην κονσόλα! Σου εξηγούν στα μπαμ 5-6 πολύ τούμπανα τρικς, και σε 3 λεπτά δονείς το χώρο με τους ρυθμούς σου.

Ψάρωσες;
Εγώ ναι.

Η ώρα έχει πάει 07:15.

Όλοι γύρω περνάνε τέλεια. Άλλοι κουρασμένοι, άλλοι κεφωμένοι, άλλοι που δείχνουν λες και έφτασαν μόλις.

Τρώω ένα hot dog. Αμερικάνικο. Τελειώνω το ποτό μου.

Ξεκινάω το περπάτημα της επιστροφής για το ξενοδοχείο σκεπτόμενος δύο πράγματα:

1. Πόσο τυχερός ήμουν που μπόρεσα να βρεθώ στο Reworks, με τη σιγουριά πλέον, πως στην Ελλάδα, όταν θέλουμε, έχουμε τη δυνατότητα να διοργανώνουμε τέτοιου μεγέθους και αξίας Music Festivals.

2. Πόσο ευτυχισμένος πρέπει να νιώθει ο Felyx. Πρώτο του live σε πολύ κόσμο, και ήταν στο CU OnStage στο Reworks. Ακραίο…

Φτάνω στο ξενοδοχείο.

Αύριο έχει το τελευταίο party στην ταράτσα του ΜΕΤ. Να γυρίσω ή να μην γυρίσω; Η καρδιά λέει μείνε. Το μυαλό λέει γύρνα Αθήνα. Τελικά το συκώτι ψήφισε και αυτό:

Εις το επανιδείν Reworks Festival. Του χρόνου πάλι εδώ. Από την πρώτη μέρα και σωστά προετοιμασμένος!