Εγώ κι Εσύ | Από 7 Νοεμβρίου στους κινηματογράφους

Από gkapogiannis 3 Νοεμβρίου 2013

Η νέα ταινία του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι (“Το Τελευταίο Ταγκό Στο Παρίσι”, “Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας”) είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του γνωστού Ιταλού συγγραφέα Νικολό Αμανίτι.

Ο Λορέντζο είναι ένας μοναχικός, εσωστρεφής έφηβος που αδυνατεί να επικοινωνήσει με τον περίγυρό του. Η συναναστροφή του με τους συμμαθητές του, όσο και με το οικογενειακό του περιβάλλον φαντάζει φοβερά επίπονη διαδικασία. Όταν ανακοινώνει στους γονείς του ότι θα λείψει για λίγο καιρό κάνοντας σκι, με μια σχολική εκδρομή στο βουνό, κανείς δεν θα υποψιαστεί ότι τελικά ο απρόβλεπτος έφηβος θα επιλέξει να περάσει τις επόμενες μέρες του κλεισμένος στο υπόγειο της πολυκατοικίας του.

Για μια εβδομάδα λοιπόν, ο Λορέντζο θα καταφέρει να αποφύγει οποιαδήποτε πίεση και ψυχαναγκασμό, που προστάζει τη βίαιη μετατροπή του σε “φυσιολογικό έφηβο”. Έτσι, συνειδητοποιώντας ότι η απομόνωση αυτή του προσφέρει όλη την ελευθερία που πάντοτε λαχταρούσε, αποφασίσει να απολαύσει την τέλεια απομόνωση που έχει δημιουργήσει, χωρίς να επιτρέψει σε κανέναν να διαταράξει την πολύτιμη ησυχία του. Για συντροφιά του θα έχει τις αγαπημένες του μουσικές, τα βιβλία και τη φάρμα με τα μυρμήγκια του – δεν θα μπορούσα να σκεφτώ καλύτερο υποκατάστατο για την τηλεόραση!

Όμως μια αναπάντεχη επίσκεψη της θετής, μεγαλύτερης αδερφής του στο υπόγειο, αναμένεται να αλλάξει, μια για πάντα, τις ιδέες και τα όνειρά του. Η Ολίβια, η οποία ζει μακριά από την οικογένειά της και ήταν σταθερά απούσα τα τελευταία χρόνια της ζωής τους, προσγειώνεται από το πουθενά, στο υπόγειο σύμπαν του Λορέντζο, προκειμένου να αναζητήσει κάποια παλιά, ξεχασμένα από καιρό, αντικείμενα. Μια κοσμική, 25άχρονη κούκλα, φορτωμένη με κόμπλεξ και προβληματισμούς που καθιστούν τον ψυχισμό της ιδιαιτέρως εύθραυστο, αναστατώνει άπαξ το πρωτύτερα αψεγάδιαστο πλάνο του Λορέντζο για απομόνωση.

Η αναγκαστική συμβίωσή τους στο περιορισμένο πλαίσιο του στενού υπογείου θα φέρει κοντά τα δύο αδέρφια, αφυπνίζοντας παλαιότερα πάθη και αντιπαραθέσεις, ενώ την ίδια στιγμή καταφέρνει να υπενθυμίσει εκατέρωθεν την ανάγκη για τρυφερότητα, οικειότητα και στοργή. Λίγες ημέρες φορτωμένες με συναισθηματική ένταση ίσως είναι αρκετές, προκειμένου να καταφέρει ο Λορέντζο να δει τον κόσμο με διαφορετική ματιά.