Terminator Salvation

Από nmpardakis 4 Ιουνίου 2009

terminator

Το 2018 η περίφημη Ημέρα της Κρίσης έχει πλέον αφήσει ανεξίτηλα τα σημάδια της. Το δίκτυο Skynet έχει στρέψει τον πολυάριθμο στρατό Εξολοθρευτών ενάντια στο ανθρώπινο γένος, οδηγώντας τον πλανήτη σε πυρηνικό ολοκαύτωμα με δισεκατομμύρια θύματα. Όμως ο πόλεμος ανάμεσα στις μηχανές και την Αντίσταση μαίνεται κλιμακούμενος με την κάθε πλευρά να σχεδιάζει την τελική επίθεση. Ενώ το Skynet ισχυροποιείται συνεχώς, η Αντίσταση υποκλέπτει ένα σήμα που η ηγεσία της θεωρεί σημαντικό πλεονέκτημα για τον τερματισμό του πολέμου. Ο ανερχόμενος στην ιεραρχία John Connor (Christian Bale) όμως, που κουβαλά στους ώμους του τις προσδοκίες όσων τον θεωρούν μέλλοντα ηγέτη της Αντίστασης, θα βρεθεί ενώπιον ενός κρίσιμου διλήμματος που απειλεί να ανατρέψει όλα όσα πίστευε για τον πόλεμο. Το εάν μπορεί να εμπιστευτεί τον Markus Wright (Sam Worthington), έναν άνδρα που εμφανίστηκε μυστηριωδώς με τελευταία του ανάμνηση τη θανατική του καταδίκη, είναι πιθανό να κρίνει το αύριο της ανθρωπότητας.

Μετά και την τέταρτη ταινία θρυλικού franchise του ‘Εξολοθρευτή’, μπορούμε επιτέλους να ξεχάσουμε οριστικά το #3 θεωρώντας το ως μη γενόμενο. Γιατί μετά τα αξεπέραστα στο είδος τους «Terminator» και «Terminator 2: Judgment Day» του James Cameron, το «Rise Of The Machines» του Mostow έμοιαζε με φτωχό συγγενή, γερασμένο, θλιβερό και αδιάφορο όπως ο T-800 του Schwarzenegger εν έτει 2003.

Και φυσικά, μπορεί να απαιτείται υπερβολικά καλή διάθεση για να τοποθετήσουμε το «Terminator Salvation» στο ίδιο βάθρο με τα πρώτα δύο φιλμ, όμως οφείλουμε αναγνωρίσουμε ορισμένα στοιχεία στην ταινία του McG. Όπως ότι φαίνεται επιτέλους να απαγκιστρώνεται από την ανεξίτηλη παρουσία του Schwarzenegger των ταινιών του Cameron, θέτοντας ξεκάθαρα μία νέα ‘φάτσα’ σε πρώτο πλάνο. Κάτι για το οποίο ο ραγδαία ανερχόμενος και τετραπέρατος υποκριτικά Christian Bale ήταν σίγουρο πως θα μπορούσε να πετύχει με χαρακτηριστική άνεση. Επίσης, επιχειρείται μία μερικώς συγκρατημένη σύνδεση μέσω ποικίλων αναφορών με τα προηγούμενα μέρη της ιστορίας (εξαιρώντας πάντοτε το ‘3’) ούτως ώστε να διατηρούν το κοινό στο αγαπημένο, γνώριμο σύμπαν της σειράς. Έτσι, εμφανίζονται αρκετοί νέοι χαρακτήρες μαζί με τους δύο γνώριμους, τον John Connor και τον πατέρα του, Kyle Reese (Anton Yelchin).

Προσεγγίζοντας το «Terminator Salvation» στο πλαίσιο της blockbuster (φουτουριστικής-εσχατολογικής) περιπέτειας, το αποτέλεσμα αποδεικνύεται ελκυστικό, ξεπερνώντας τους ανταγωνιστές τύπου… «Transformers». Διαθέτει αριστοτεχνικά ειδικά εφέ και σκηνές που εκτοξεύουν την αδρεναλίνη, στήνει έναν απειλητικό κόσμο, είναι συμπαθητικά σκηνοθετημένο, κλιμακώνει προβλέψιμα αλλά επιτυχημένα τη δράση και στο τέλος σε αποχαιρετά χωρίς περιττά προσχήματα για το επερχόμενο sequel.

Όσο όμως κι αν καταφέρνει ως προϊόν να σταθεί με ευκολία, παραμένει ξεκάθαρα υποδεέστερο των πρωτοποριακών ταινιών του Cameron. Από τη μία, είναι εξόφθαλμη κι αναντικατάστατη η απουσία ενός εμβληματικού χαρακτήρα θηλυκού γένους σαν εκείνον της Linda Hamilton ως Sarah Connor. Από την άλλη, ο φόβος του ‘να πάμε οριστικά παρακάτω’ οδηγεί σε σεναριακές λύσεις που είτε μοιάζουν αμαχητί υποταγμένες στην ανωτερότητα του ‘Τ-2’ (όπως π.χ. στο φινάλε) είτε παίρνουν εσχατολογικά δάνεια από τα «Matrix». Επομένως, το απώτερο ζητούμενο για έναν «Terminator» που δεν είναι άλλο από το να πρωτοπορεί, δυστυχώς αναβάλλεται, τουλάχιστον μέχρι τον επόμενο. Υποχρεώνοντάς μας, φυσικά να κρατάμε όλο και πιο μικρό καλάθι…

[by cinemanews.gr]

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ