Οι πολιτικοί στα blogs
Τα blogs είναι ένα μέσο που χρησιμοποιήθηκε πολύ κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου από τους πολιτικούς. Οι πολιτικοί μας χρησιμοποιησαν τη νέα “μόδα” με το δικό τους τρόπο με σκοπό να έρθουν πιο κοντά στο λαό. Αλλες φορές ήταν μια προσπάθεια του υποψηφίου να ερθει όντως πιο κοντά και άλλες – μάλλον και οι περισσότερες – ένα μέσο διαφήμισης και ευκαιρίας να δειχτούν…
Μάλιστα το neolaia.gr ήταν και είναι το blog που πρωταγωνιστεί σε συντεύξεις πολιτικών. Γιώργος Παπανδρέου, Άρης Σπηλιωτόπουλος, Μαριέττα Γιαννάκου, Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, Εύα Καϊλή, Φώτης Περλίκος, Νίκος Μεγγρέλης και Ρένα Δούρου, πολιτικοί από όλους τους χώρους δέχτηκαν τις δικές μας αλλά και τις δικές σας ερωτήσεις μέσα στον πρώτο χρόνο λειτουργίας του blog μας.
Σε αυτό εδώ το post όμως θα σταθούμε στη γενική παρουσίαση των βουλευτών μας στο διαδίκτυο και ειδικά στα blogs, στις συνεντεύξεις των bloggers με βουλευτές, αλλά και στα λίγα blogs βουλευτών που παρακολουθούσαμε τόσο καιρό.
Συνεντευξεις με bloggers
Aς αρχίσουμε από το πρόσωπο που έχει συνεχώς τα φώτα πάνω του τον τελευταίο καιρό. Ο Αλέξης Τσίπρας στις αρχές του 2008 άνοιξε τα χαρτιά του και αποφάσισε να μιλήσει αποκλειστικά σε blogs. arxediamedia, politikoblog, metablogging, reality-tape, vrypan, δίκτυο indy, oneiros, allufunmarx, οικολόγιο, δεμασάμερε , Αθήναιου Βορβορυγμοί και pestaola ήταν τα blogs που είχαν πάρει μέρος. Η συνέντευξη είχε live streaming έπειτα απο την βοήθεια του Νίκου και μπορούμε να πούμε πως ήταν επιτυχημένη. [Video εδώ]
Πιο πριν όμως ο Γιώργος Παπανδρέου είχε καλέσει blogs, και αυτός από διάφορους πολιτικούς χώρους. Λίγο πριν την αναμέτρηση με τον Ευάγγελο Βενιζέλο ο ΓΑΠ είχε καλέσει g700.blogspot.com, krogias.blogspot.com, www.neolaia.gr, www.politikoblog.gr, sandbox.cs.uchicago.edu/blog_el/, sotiris-koukios.blogspot.com, www.ophilos.eu, www.221.gr όπου ο ίδιος απάντησε σε μορφή video!
Πριν από λίγες μέρες και η Ντόρα Μπακογιάννη έκανε και αυτή κάποιο βήμα που όμως προκάλεσε και κάποιες αντιδράσεις. Κάλεσε με την ιδιότητα της Υπουργού Εξωτερικών, στο Υπουργείο Εξωτερικών, bloggers για να συζητήσουν. Σαν λόγος που επιλεχτηκαν οι συγκεκριμένοι bloggers; Το twitter της Ντόρας! Blogs που συμμετείχαν; metablogging.gr, nylon.gr, Ντόβας, Σταθης Χαϊκάλης, xblog, politikoblog, Γκινόπουλος, jimmy, strategy-geopolitics και άλλοι. Μια ωραία προσπάθεια που όπως είπαν, θα συνεχιστεί και με άλλους bloggers! Επικροτούμε!
Blogs βουλευτών
Πάμε τώρα και στους bloggers – bloggers βουλευτές που παρακολουθούσαμε – διαβάζαμε από την προεκλογική περίοδο και μετά [1]. Συνήθως όλοι οι πολιτικοί έχουν αναθέσει τα sites τους σε εταιρίες/φίλους, άλλοι τα ανανεώνουν τα sites τους, άλλοι όχι, στο συγκεκριμένο post να υπενθυμίσω μιλάμε για blogs.
-
O Mίμης Ανδρουλάκης (ΠΑ.ΣΟ.Κ.) είναι πάντα πιστός στο blog του.
-
Το ίδιο φαίνεται να κάνει και η Ρένα Δούρου (ΣΥΡΙΖΑ).
-
Ο Κυριάκος Μπαμπασίδης (Ν.Δ.) με τελευταίο post στις 13/04 ενημερώνει ακόμα για την δράση του.
-
Ο Κωστής Χατζηδάκης αν και Υπουργός δεν έχει σταματήσει να λειτουργεί το ημερολόγιο ιδεών.
-
Ο Ε. Βενιζέλος είχε φτάσει να έχει το Πολιτικό Ημερολόγιο μέσα στα Τop5 ελληνικά blogs σύμφωνα με το sync.gr. Δύσκολα θα το εγκαταλείψει.
-
Ο Γιάννης Σκουλάς έχει πάνω από τρεις μήνες να ασχοληθεί, ενώ ο Γιάννης Μαγκριώτης πρόλαβε να μας ευχηθεί και Καλο Πασχα.
-
Ο Σπύρος Βούγιας με ένα post το μήνα ακολουθεί δυνατά, σε αντίθεση με τον Ντίνο Βρεττό που στην αρχή το είχε πάρει πιο ζεστά.
-
Βασίλης Μιχαλολιάκος – Σύνολο μόνο τρία posts
-
O Νίκος Μπίστης έχει μείνει στο τι να ψηφίσουμε την Κυριακή…
- Eυα Καϊλή με τελευταίο post τις φοιτητικές εκλογές. Φρεσκο – Φρέσκο.
Αυτές ήταν λοιπόν οι τρεις συναντήσεις – συνεντευξεις πολιτικών με τους bloggers αλλά και τα blogs των βουλευτών που διαβάζαμε πως έχουν φτάσει να είναι τώρα 8 μήνες μετά τις εκλογές. 
Τα σχόλια, δικά σας…
[1] Αν εσείς έχετε παρατηρήσει και κάποιο άλλο blog, αφήστε κάποιο σχόλιο με το link.
[Νίκος Μπαρδάκης - nmpardakis@neolaia.gr]
κατηγορία: Διαδίκτυο
Tags: blogs, Eυα Καϊλή, Mίμης Ανδρουλάκης, Βασίλης Μιχαλολιάκος, Γιάννης Σκουλάς, Γιώργος Παπανδρέου, Ε. Βενιζέλος, Κυριάκος Μπαμπασίδης, Κωστής Χατζηδάκης, Νίκος Μπίστης, Ντόρα Μπακογιάννη, Πολικοι, πολιτική και blogs, Ρένα Δούρου, Σπύρος Βούγιας, Συνάντηση με bloggers, Συνεντευξη πολιτικών, Τσίπρας Αλέξης.
Μοιράσου το στο Facebook
Μοιράσου το στο twitter
Τα άρθρα στον reader σας
Χρήσιμη λίστα. Να προσθέσω και γω κάτι το «νέο» Κοινή Λογική και πιο αργά θα σου κοιτάξω μιας υποψήφιας βουλευτού από την Καλαμάτα. (ΠαΣοΚ που δουλεύει στην εθνική Τράπεζα) ίσως αυτό σε βοηθά να την ανακαλύψεις.
Tην ξέρεις την υποψήφια Βουλευτίνα;;;;
Δεν θυμάμαι πως τη λένε. Μια μελαχροινή, σχετικά εμφανίσιμη. Κόρη παλιού βουλευτή του ΠαΣοΚ προσπαθώ να τη βρω. Για λίγες(σχετικά) ψήφους δεν μπήκε στη Βουλή.
Να σου πω, το «Κοινη Λογική» τι ειναι και που κολλάει με το post?
Θα κοιτάξεις αν η υποψήφια του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ανανεώνει το blog της;;;; Ποια περιφέρεια;;;;
Το βρήκα μετά από λίγο ψάξιμο. Λογικό που δεν το ξέρεις. Έχει να το ανανεώσει από την 1 Σεπτεμβρίου και ας είναι μόλις 30 χρονών… http://nadiagiannakopoulou.blogspot.com/
ναι την έχω ξαναδεί…
τι να πεις … 4-5 posts έχει μόνο.. Τραγικό
Το κοινή λογική είναι του Στέφανου Μάνου.
Ελα ρε, δεν το ήξερε. Ωραίος Καρπίδη… thanks για την πληροφορία!
Δεν το ήξερα!
Και γω στον πιτσιρίκο και στον vrypan το ανακάλυψα
( Η αλήθεια είναι πως είχα στα toDo του πολιτικού blog ένα τέτοιο post. Όπως και για facebook αντίστοιχο. Αλλά καλύτερα που τα φτιάχνεται γιατί εγώ τα έχω πολύυυυυυ καιρό έτσι 
Kαι για facebook έτοιμο είναι …
TO ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΚΑΙ Ο ΥΠΗΡΕΤΗΣ
Ένας πλούσιος είχε στη δούλεψή του έναν υπηρέτη.
Αυτός του γυάλιζέ τα παπούτσια, αυτός του
έφτιαχνε το φαγητό, τον έπλενε, του ετοίμαζε τις
διασκεδάσεις του.
0 ίδιος ο υπηρέτης ζούσε σε μιαν αχυρένια
παράγκα, σε μια γωνιά του κήπου του πλούσιου
αφεντικού. Δούλευε από ΤΟ πρωί μέχρι το βράδυ και
ζούσε μια μίζερη, μιαν άθλια ζωή.
Και δεχόταν αδιαμαρτύρητα κάθε ιδιοτροπία ή
κακομεταχείριση από το αφεντικό του.
Μόνο σε ένα πράγμα ήταν απαιτητικός, πράγμα που
φαίνεται παράξενο για υπηρέτη, όμως έτσι ήταν.
Και μάλιστα η απαίτηση αυτή ήταν
αδιαπραγμάτευτη για τον υπηρέτη.
Αλλά περίεργο είναι και πως TO αφεντικό σεβόταν
απόλυτα τήν ιδιοτροπία του υπηρέτη του.
Η ιδιοτροπία αυτή ήταν η εξής: ό υπηρέτης ήθελε
πάνω στους τοίχους της καλύβας να βλέπει λέξεις η
φράσεις που να του αρέσουν. Οι φράσεις αυτές
μπορούσαν να είναι είτε γραμμένες κατευθείαν πάνω
στους τοίχους, είτε γραμμένες σε χαρτιά που
κρέμονταν από αυτούς.
Ποιες ακριβώς ήταν αυτές οι λέξεις δεν το ήξερε το
αφεντικό, όμως καλά καλά δεν το ήξερε ούτε και ο
ίδιος ο υπηρέτης. Μπορούσε δηλαδή αυτός να είναι
ικανοποιημένος από τις επιγραφές του δωματίου
του για λίγους μήνες ή για μερικά χρόνια και ξαφνικά
περισσότερες ή λιγότερες από τις λέξεις αυτές να
αρχίσουν να μη τον ικανοποιούν πια.
Αυτή η έλλειψη ικανοποίησης δε δηλωνόταν από τον
υπηρέτη στον κύριό του, παρά εκδηλωνόταν με
ανεπαίσθητες αλλαγές στην συμπεριφορά του προς
τον κύριό του.
Ας πούμε άφηνε αυτός αγυάλιστη την εσωτερική
πλευρά ενός παπουτσιού του κυρίου του, ή όταν
έστρωνε το κρεβάτι του άφηνε ακάλυπτη μια μικρή
επιφάνεια κάποιας γωνίας.
Άλλες φορές, υποχωρώντας από το δωμάτιο μετά
από την ακρόαση πού είχε από το αφεντικό, η
υπόκλισή του δεν ήτανε ακριβώς εδαφιαία, αλλά
άφηνε μια μικρή απόσταση μεταξύ κεφαλιού και
πατώματος.
To αφεντικό από τη μεριά του έπρεπε να
παρατηρήσει τις μικροαλλαγές αυτές και να
σπεύσει να διορθώσει τις επιγραφές.
Και πραγματικά το αφεντικό παρατηρούσε αμέσως
τις αλλαγές στη συμπεριφορά του υπηρέτη απέναντί
του.
Και δε θα νιαζόνταν και πολύ το αφεντικό αν δεν είχε
γυαλισμένη κάποια πλευρά του παπουτσιού του ή
μια ακρούλα του κρεβατιού του ήταν
άστρωτη, όμως ήξερε καλά πως αυτή η συμπεριφορά
ήταν η αρχή μιας σειράς διαταραχών στις σχέσεις
του με τον υπηρέτη, τέτοιας που, αν δεν έπαιρνε μέτρα
να την ανακόψει έγκαιρα, αυτή θα είχε σαν κατάληξη τη φυγή
του υπηρέτη από το σπίτι και την εγκατάστασή του
στην καλύβα του κήπου του γείτονα. Και αυτό με τη
σειρά του εσήμαινε πως οι υπηρεσίες θα παρέχονταν
τώρα στο γείτονα, που μάλιστα περίμενε πως και πως
να συμβεί κάτι τέτοιο, επειδή ο υπηρέτης ήτανε ο μόνος στην περιοχή.
Γι αυτό και το αφεντικό, μόλις αντιλαμβανόταν την αλλαγή αυτή, έσπευδε αμέσως να βρει λέξεις άλλες, που
αντικαθιστώντας κάπoιες από εκείνες που μέχρι τώρα κρεμονταν στον τοίχο, θα επανέφεραν στο δρόμο της μέχρις εξαντλήσεως προσφοράς των υπηρεσιών του τον υπηρέτη του. Ήταν μια λεπτή υπόθεση αυτή και απαιτούσε διαρκή προσοχή από το αφεντικό η διάγνωση μιας τέτοιας συμπεριφοράς. Θα μπορούσε να υποθέσει κανείς ότι η τέτοια παρατηρητικότητα του αφεντικού ήταν το μόνο προσόν που του έδινε τη δυνατότητα να διατηρεί τον υπηρέτη στη δούλεψή του, μιας και απ’ αυτην εξαρτιόταν η συνέχιση της συνεργασίας εκείνου με αυτόν,
Και το αφεντικό εργαζόταν με πάθος πραγματικό
όταν επρόκειτο να αλλάξει τις λέξεις στον τοίχο της
καλύβας.
Στην πραγματικότητα ήταν η μόνη φορά στη ζωή
του που το αφεντικό εργαζόταν, αν μπορεί κανείς να
ονομάσει εργασία το ψάξιμο για λέξεις.
Και τότε είναι που δούλευαν και οι φίλοι του
αφεντικού, εκείνοι που μαζί του έτρωγαν τα φαγητά
που ο υπηρέτης παρασκεύαζε και ωφελούνταν από
τις υπηρεσίες που τους προσέφερε.
Κλείνονταν τότε όλοι αυτοί μέσα σε αίθουσες ειδικά
διασκευασμένες για το σκοπό αυτό. Και καθένας
πρότεινε και μια ή δυο διαφορετικές λέξεις ή
φράσεις.
Και ήσαν όλοι πολύ προσεκτικοί και έδειχναν μεγάλο
ενδιαφέρον στη δουλειά τους, επειδή ήξεραν πως
από αυτήν εξαρτιόταν όλη τους η καλοπέραση,αλλά
μερικές φορές και η ίδια τόυς η ζώή. Γιατί ο
υπηρέτης, αν το πράγμα έφτανε ως τη φυγή του από
το σπίτι όπου μέχρι τότε υπηρετούσε, τότε,πάνω στη
φούρια του για αλλαγή αφεντικού, μπορούσε και να σκοτώσει το παλιό αφεντικό ή κάποιον από το συνάφι του.
Αλλά και αυτό να μη συνέβαινε, το αφεντικό και οι φιλοι του δεν μπορούοαν να παραδεχτούν ότι θα έχαναν έναν τόσο αφοσιωμένον υπηρέτη μόνο και μόνο επειδή στάθηκαν ανίκανοι να βρουν μερικές λέξεις, αφού αυτό ήταν όλο κι όλο που ο υπηρέτης ήθελε για να μη φύγει και ποτέ δε διαμαρτύρονταν για την αμοιβή του ή για τις υπερβολικά κουραστικές υπηρεσίες που προσέφερε. Και μέσα στην αίθουσα διασκέψεων ακούγονταν διάφορες κατά καιρούς λέξεις και φράσεις, όπως «αλλαγή», «μιάσματα», «αποστασία», «σκληρός πυρήνας Ευρώπης», «ανάπτυξις», «συμμετοχική δημοκρατία», «σεμνά και ταπεινά», «πάταξις της διαφθοράς» και ό,τι μπορούσε TO μυαλό του αφεντικού να υποθέσει πως θα ικανοποιούσε τον υπηρέτη του και θα έφερνε τις σχέσεις του με αυτόν στην προηγούμενη κατάσταση. Και τις περισσότερες φορές κάτι έβρισκε το αφεντικό που να ικανοποιεί το ιδιότροπο αυτό γούστο του υπηρέτη του,
Γιατί στό βάθος ο υπηρέτης δεν ήθελε να αλλάζει αφεντικό, μόνο ήθελε να ικανοποιεί κάποια μέσα του φωνή που του έλεγε πως είναι μια ζηλευτή ιδιαιτερότητα γι αυτόν να είναι ο μόνος υπηρέτης μέσα στο σύνολο των επί γης υπηρετών, που δουλεύει αδιαμαρτύρητα και χωρίς απαιτήσεις για βελτίωση των συνθηκών της εργασίας το
υ και της ζωής του.
(Κάθε μη ομοιότητα με γνωστά πρόσωπα και πράγματα είναι συμπτωματική)
Γιώργης Χολιαστός
sas euxaristo pou katebasate to sxolio mou dimokrates.(skotadistes)
???
δεν κατεβάσαμε κάτι!
ontos den to katebasate signomi, kai euharisto pou me enimerosate her nmpardakis