«Όποιος σπέρνει ανέμους θερίζει θύελλες».
Τόσο απλά, τόσο κλισέ.
Γιατί ξέρω πάρα πολλού ηθικούς αυτουργούς της πράξης Κασιδιάρη. Πολλούς «θυμωμένους» με τις πολιτικές συνθήκες.
Τους «θυμωμένους» με τις ντομάτες στον Νταλάρα.
Τους «θυμωμένους» με το γρονθοκόπημα του Χατζηδάκη πριν από λίγους μήνες.
Τους «θυμωμένους» που κάψαν ζωντανούς τους υπαλλήλους της Μαρφίν και ακόμα χειρότερα, τους «θυμωμένους» που δεν άφηναν το πυροσβεστικό να προσεγγίσει τους … απεργοσπάστες.
Τους «αγανακτισμένους» που καλούσαν να καεί το μπουρδέλο η Βουλή.
Τους τηλεοπτικούς παρουσιαστές, που πουλούσαν λαϊκισμό, συγκρίνοντας τη σωματική βία με τη ψυχολογική.
Τους εκπροσώπους συγκεκριμένων αριστερών κομμάτων, που ΠΟΤΕ δεν καταδίκασαν τις πρακτικές των αντισυγκεντρώσεων.
Μεταφέραμε τη μπάλα, στο γήπεδο της βίας και του φασισμού, ισοπεδώνοντας την ήδη δηλητηριασμένη δημοκρατία μας. Ας κάνουμε τώρα την αυτοκριτική μας, και ας περιμένουμε τα χειρότερα. Γιατί είναι η κοινωνία που προετοιμάζει το έγκλημα. Ο εγκληματίας, απλώς το διαπράττει.
Καλή ψήφο στις 17 του Ιούνη…
